حتما شنیده اید که مرتب در تلویزیون و دیگر رسانه های عمومی از تضعیف فرهنگ ایرانی که به طبع اسلامی نیز هست(هیچ وقت به پان ایرانیسم اعتقادی ندارم ایران حد اقل ۶۰۰۰هزار سال تمدن دارد که تقریبا ۱۴۰۰ سال اخر ان اسلامی است بنابراین همان طور که نمی توان عامل ایرانی بودن را از ان جدا کردن عامل اسلامی بودن را نیز نمی توان جدا کرد) ولی همین تمدن شش هزار ساله (بلکه بیبشتر) در حال از دست دادن شاخص ها(فرم زندگی) و حتی غم انگیز تر منابع خود است(معدود افرادی هستند که بجز گلستان و بوستان و تعدادی کتاب ادبی با کتاب های دیگر اشنا باشند به عبارتی اشنایی با شعرا در بهترین حالت البته تمام اشنایی ما با فرهنگمان است)گرچه شعرا هم برای خیای افراد فقط در فروسی و حافظ و مولوی خلاصه می شود 

در طی بیست سال گذشته دلیل این نا اگاهی با بدبینی به کار فرهنگی امپرالیسم و...نسبت داده شد  افراد دست اندر کار فعالیت های فرهنگی با دید کوچک و اعتقاد راسخ به تئوری توطئه(که میراث تفکر چپ در دهه ۴۰و۵۰ این کشور است) گمان کردند تنها و تنها ایران زیر تیغ فعالیت فرهنگی غرب است و هیچ گاه از خود نپرسیدند مگر ایران تمام دنیا است؟

در سیاست اجرایی پنتاگون طرحی وجود دارد به نام ملت سازی که به عبارتی اشنا تر همان جهانی سازی است هدف از این طرح یکسان کردن شیوه زندگی تمام افراد بشر به صورت زندگی امریکایی و تفکر ان است  در ابتدا این طرح در المان که عامل دو جنگ جهانی است و سپس در ژاپن به اجرا درامد و از قضا موفق نیز بود المانی های نژاد پرست نازی به ماشین های تولید تبدیل شدند و قدرت اول اقتصادی اروپا گردیدند و سپس ژاپن جنگجو به این طریق رام گشت زندگی به شیوه تمدن انگلوساکسون ها از شرق تا غرب را در خود هضم کرد حتی اگر اکنون نگاهی به زندگی خود بیندازیم و کمی هم به خاطرات پدر بزرگ ها گوش کنیم می بینیم که تا چه اندازه و به چه سرعتی در طی فقط نیم قرن شیوه زندگی تغییر کرد حتی این مسئله را طرز نگاه دولت به اقتصاد(واگذاری به بخش خصوصی )نیز می بینیم کاری که در سراسر دنیا به ان عمل می شود در شکل سیاسی نیز تمام حکومت ها دنیا ارام کند یا سزیع به سمت لیبرالیسم حرکت می کنند(پایان تاریخ فوکویا ما) این طرح موفق بود ولی بعد از مدتی مشکلات خود را نشان دادند

این بار تفاوت های فرهنگی یکبار دیگر به شیوه ای عجیب خود را نشان دادند ملت ها بعد از مدتی که از شک اشنایی با شکل زندگی امریکایی بیرون امدند و مولفه ها و ویژگی های خاص فرهنگی خود را به ان تحمیل کردند همه میدانستند که شیوه جدید زندگی راحت و جذاب و کاربردی است ولی می خواستند ان را به شیوه خود انجام دهند برای این کار ملت ها شروع به تصویر سازی کردند انها نیاز به اسطوره های مدرن داشتند امریکا هالیوود را ساخت تا غرور و تصور یک امریکایی از خود را به مردمش و سایر مملل نشان دهد  شرق اسیا خصوصا ژاپن نیز با اسطوره های مدرن خود این نیاز را بر طرف کرد و پایه فرهنگ مدرن خود را از طریق سینما محکم کرد(در حقیقت این اتفاق بعد از چند دهه همراهی کورکورانه از امریکا اتفاق افتاد ولی سرانجام ژاپنی های مونتاژ کار شیوه کار را اموختند) هند نیز با سینمای خود تا حدودی موفق بود اما در این میان کشور هایی بودند که باز ماندند

البته حدس زدن اینکه این کشور ها چه کشور هایی هستند سخت نیست خاورمیانه و افریقا و البته کشورهایی که سابقا تحت نفوذ  شوروی بودند (البته اروپایی غربی نیزتحت تاثیر قرار گرفت ولی به علت یکسان بودن ریشه های فرهنگی در بسیاری از موارد این تاثیر اثری بر ساختارشان نداشت البته هنوز فرانسه سعی در ایستادگی دارد)

در ایران مرتب از نفوذ فرهنگی غرب و امریکا صحبت نمی شود ولی هیچ گاه نتوانستیم  شیوه ای از زندگی را ارائه دهیم که بتواند جای انچه را که نادرست می دانیم بگیرد اگر می خواستیم اسطوره ای بیافرینیم انچنان ابتدایی و بچه گانه رفتار کردیم که عملا انچه را که بصورت طبیعی قابل عرضه بود را نیز به محاق بردیم(به قول دکتر فاطمی همه می دانند که چه نمی خواهند ولی نمی دانند که چه می خواهند)

در بست سال گذشته عملا در حیطه تصویر سازی هیچ کار صورت نگرفته سخت بتوان ایرانی را پیدا کرد که بتواند ویژگی های یک شخصیت ایرانی را بیان کند و بفرض هم که بتواند این کار را انجام دهد ویژگی های بیان شده از شخصی به شخصی دیگر تفاوت های فاحشی دارد شاید اگر ویژگی های یک شخصیت ایرانی را در شصت سال قبل مورد پرسش قرار می دادیم به جواب های تقریبا یکسانی می رسیدیم  دلیل واضح است در دنیایی مدرن که با سرعتی اعجاب اور پدران و مادران ما را در خود گرفت سرعت تغییرات و مشکلاتزندگی ناشی از محیط(باور کنید همه چیز به یکدیگر پیوسته است جنگ" گرانی"سختی تامین معیشت" همه و همه سبب شده است انقدر روزمره بشویم که فرصتی برای نگاه به خود نداشته باشیم فکر می کنید مدت زمان مطالعه هر ایرانی در سال چقدر است؟) همه این عوامل سبب شد والدین در گیر باشند و در نتجه فرصت فکر کردن به مطالبی از ا ین  دست را نداشته باشند در نتیجه فرصت نکردند و حتی اگر فرصت کردند توانایی فرهنگی ان را نداشتند که فرزندان خود را از نظر فرهنگی  تامین کنندو خب همه می دانیم زمان صبر نمی کند تا ما به ان برسیم در نتیجه فرزندان خود فرهنگی را که درست می دانستند (و صد البته چیزی را که رنگ و لعابی بهتر داشت و در بسته بندی شیک تر عرضه شده بود پسندیدند) و انتخاب کردند

راه حل: به خودمان اعتماد کنیم و به خودمان فرصت فکر کردن بدهیم حتی اگر در صف اتوبوس و شیر و نان...هستیم چون بدترین وضع را کسی ندارد که دیگران به او احترام نمی گذارند کسی دارد که خودش برای خود احترام قائل نیست

اگر کسی از مطلب این پست می خواهد استفاده کند موردی ندارد ولی با ذکر منبع

بهزاد