تارفته سفر دلم به هوای بدرقه شده سایه او به هرکوی وبرزن سرک می کشد

هرروزبه سلامتی اش فال حافظ گیرم که بخواند هربار

ان سفرکرده که صدقافله دل همراه اوست

                                                           هرکجاهست خدایابه سلامت دارش

غزل رامستانه میبوسم وجانم راپیشکش قدمهایت می کنم مهربان من

خوب من دیوانه واردرانتظارت هست وباعشق به خدایت می سپارم

من هم متاسفانه مدتی رونیستم اماامیدوارم دراین مدت شما عزیزان حضور سبزتون

روازکلبه حقیرما دریغ نکرده باشید وهنوز مارابیادداشته باشید زیراکه ما به یاری شما

دل بسته ایم وافتخارمان میزبانی شما دوستان مهربان است

بقول معروف

اگربازگشتم برایت گلی خاطره ای خواهم اورد واگربازنگشتم خداحافظ

خدایشان بیامرزد

دلم به وسعت تمام دشتهای سبز برای چشمان دریائیت تنگ شده      

دلم بهانه لبخندزیبایت رادارد

چشمانم بیادخاطرات باهم بودنمان مرطوب است

کلامت که شیرینترازعسل ناب است وجودم راجانی دوباره می بخشد

حتی اگربرای لحظه ای باشد

به اندازه ابی بیکران اسمان دوستت دارم

بهاران باانهمه گلهای زیبایش رخسارتورابه تماشانشسته

ونوس درمقابل چشمان گیرایت متحیرمانده

درفصل هزاررنگ بهار

برگ برگ کتاب زندگیم فدای یک لبخندت

درابی ترین روزتاریخ لحظه میلادت گل باران

(۲۹خرداد)

                            دوست داشتن است

                         گرچه پایان راه ناپیداست

                         من به پایان دگر نیندیشم

                                    که همین

                           دوست داشتن زیباست

    چترهارابایدبست

      زیرباران بایدرفت

فکررا خاطره را زیرباران بایدبرد

با همه مردم شهرزیرباران بایدرفت

      همت رازیرباران بایددید

                 و

     عشق رازیرباران بایدجست